Ha(t)ha yoga

Blog Isabella

Ha(t)ha yoga

12 juli 2010

Alhoewel ik al twee yogascholen heb bezocht, wil ik niet voor de eerste de beste leuke les zwichten en breng ik een bezoek aan, laten we het Yogaschool 3 noemen. De sfeer is hier anders: het riekt naar wierook, er klinkt een Enya-achtig muziekje en we liggen op schapenwolletjes in plaats van rubberen matten. Terwijl achter mij de laatste roddels door worden genomen, begint de les. Giechelend spreekt de docente de eerste houding in. Verbaasd zie ik hoe haar meligheid op de rest van de mensen overslaat, tot het punt waarop iedereen zich gillend van de slappe lach afvraagt met welke houding we eigenlijk bezig waren! Kortom: de sfeer is opperbest, maar van yoga komt weinig terecht. Haha, yoga…

Verward haast ik me naar Yogaschool 4, waar ik de docente ontdaan vertel over de jolige yogales. Om luttele seconden daarna te zien… hoe ook deze ruimte volstroomt met goedlachse figuren. Ik vrees het ergste, want lachen en yoga lijken tot nog toe niet goed samen te gaan.

Verrassend genoeg blijkt deze les juist heel fijn: geconcentreerd volgen de lachebekjes de uitgebalanceerde houdingen en de docente verschaft al glimlachend theoretische achtergronden en diepe inzichten. Wat een opluchting: lachen en yoga gaan dus wél goed samen. De les valt of staat niet met het gehalte goedgemutstheid, maar met de toewijding, of het gebrek daaraan, waarmee de yoga wordt beoefend. Of er nu gegiecheld wordt of niet.

Geplaatst door Isabella Spaans- Isabella is dochter van een vader en moeder die yoga beoefen(d)en. Sinds kort is ze zelf bezig met de zoektocht naar ‘yoga’ en alles wat daarbij hoort.