YogaOnline

De studeerkamer lonkte als Beloofde Plek, en dus maakten het bureau en de boekenkast plek voor mij, mijn paarse mat en de stereo-installatie. Een goed begin is het halve werk en dus zette ik mijn 4 cd-box met yogadeuntjes op. Een geslaagd ademhalingsoefeningetje luidde de les in. Toen diende zich een lastig moment aan, want wie draaide nu op exact het juiste moment de volumeknop naar links? Opstaan en het zelf doen zou de oefening verstoren. Dus tastte mijn hand net zo lang alles rechts van mij af tot ik zelf, lekker geforceerd ontspannen, de muziek weg liet faden. Toen deed ik een hond-met-het-hoofd-omlaag, de kathouding, en daarna bleek mijn repertoire aan poses uitgeput. Oh ja, ik kon nog op mijn hoofd staan. Oh nee, dat kan ik zonder docent of medeleerling nog niet. Die pose waarvan ik de naam niet ken dan? Maar wie houdt in de gaten of mijn heupen op gelijke hoogte zijn? Mijn autodidactische yogales veranderde waar ik bij stond van een optimistische onderneming in een verwarrende aaneenschakeling van niet bestaande (en ongetwijfeld zeer contraproductieve) ‘poses’.

Waar reguliere lessen eindigen met een intense tevreden- en gelukzaligheid, bleef ik nu, eenzaam, op de grond van mijn studeerkamer, achter met een vertwijfeld je ne sais quoi gevoel. Ik verlang naar het begin van het yogaseizoen.