YogaOnline

Ik weet niet of 100 dagen bikram nu gezond is of niet. Ik heb het wel overleefd, maar ben na dag 100 niet een keer meer terug geweest. Zelfs niet voor dag 101. Zelfs niet om mijn foto's op te halen.

Op dag 101 was ik bezig met andere dingen: ik zei mijn baan op, die ik haatte. Midden in een economische crisis. Men zou dus misschien kunnen zeggen dat 100 dagen bikram yoga financieel ongezond is.

Haat is een sterk woord. Maar ik haatte mijn baan echt. Omdat ik er een slecht mens van werd. Ik veranderde en zag en hoorde en voelde mezelf veranderen. Gewoon door stress werd ik geïrriteerd. Op mensen op straat. Een willekeurige voorbijganger.

Iemand die langzaam of zwalkend voor me fietste. Zoals yoga een mens ten goede kan veranderen, kan stress een mens ten slechte veranderen. En als zelfs 100 dagen yoga je niet beter kan maken, dan moet de baan eraan. Inmiddels ben ik al drie maanden ontstresst, doe ik een makkelijker baantje waarvan men zegt dat het onder mijn niveau is en ben ik zwanger. (tegen niemand zeggen hoor...)

Zelden had ik een beter excuus om niet naar bikram te gaan, maar thuis wat oefeningen te doen, uit een lekker gezapig jaren tachtig boekje.

Het gaat niet om je honderd dagen in het zweet te steken of juist de te makkelijke weg te kiezen; de waarheid ligt in het midden. Ooit zal ik die middenweg vinden, tussen heel moeilijk en te makkelijk doen. Maar nu even niet.